از کجایِ خیابان پله های تن ات را بشمارم؟
از بالا؟
شروع نکرده اما / تمام می شود
چراغ ها که خاموش شود / هیاهو زیاد می شود
کسی بویی نمی برد
آخرِ خیابان همیشه خلوت است
حتا در یک بعد از ظهرِ گرمِ تابستان
در یک استخرِ شلوغِ سرباز
همه سرگرمِ خودِشان اند / بو نمی کشند-نکشیدند
هیاهو که زیاد شود / چراغ ها خاموش می شود
رعد و برق اما / نمی گذلرد حرفِ مان را تمام کنیم
و انگشت ها سر می خورد
بارانِ تن ات / خیسم می کند-کرد
شروع نکرده / تمام می شود اما.

از کجا پله ها را؟
از پایین؟
اولِ خیابان همیشه خلوت است.

15/2/1380