آه، معشوقِ بیست و هفت حسِ من، من عاشق هستم اَت! ــ تو تِ تو اَت، من اَت، تو اَم. ــ ما؟
این (به هر حال) متعلق به هر جاست.
تو که هستی مونثِ ناشمردنی؟ تو هستی ــ هستی تو؟ مردم می گویند تو هستی ــ
بگذار به گفتن ادامه دهند. رنده را از پرنده تشخیص نمی دهند.
تو کلاهت را بر پاهایت گذاشته یی و رویِ دست هایت راه می روی، رویِ دست هایت تو راه می روی.
هی، لباسِ سرخِ تو، تکه تکه شده در چین هایِ سفید.
سرخ، من عاشقِ آنابلوم هستم. سرخ، من عاشق هستم اَت ــ تو تِ تو اَت، تو اَم. ــ ما؟
این (به هر حال) متعلق به آتشِ سرد است.
غنچه یِ سرخ*، آنا بلومِ سرخ، مردم چه می گویند؟
سوالِ مسابقه: 1) آنا بلوم یک پرنده دارد.
2) آنا بلوم سرخ است.
3) پرنده چه رنگی ست؟
آبی رنگِ موهایِ زردِ تو ست.
سرخ صدایِ پرنده یِ سبزِ توست.
تو دختری ساده در لباسی ساده، تو هیولایِ سبزِ عزیز، من عاشق هستم اَت! تو تِ تو اَت، من اَت، تو اَم. ــ ما؟
این (به هر حال) سردابِ آتش هاست.
آنا بلوم! آنا، آ-ن-ن-ا، من نامت را قطره قطره می چکانم. نامِ تو چون نرم ترین موم ها می چکد.
می دانی، آنا، آیا هم اکنون می دانی؟
تو از آخر هم خوانده می شوی، و تو، تو دوست داشتنی ترین در میانِ همه،
از آخر همان طور هستی که قبلاً بودی: «آ-ن-ن-ا».
مومِ نوازشگرانه از پشتم فرو می چکد.
آنا بلوم، تو هیولایِ چکنده، من عاشق هستم اَت!


Red bloom, red Anna Blume*