شعرهايِ ريچارد براتيگان ترجمه مهدي نويد





رنگ به عنوانِ شروع

عشق را از ياد مي برم
دوست دارم
در موهايِ زردت
بميرم.



شعرِ عشق

خيلي خوشايند است
بيدار شدن در صبح
كاملا تنها
و مجبور نباشي به كساني بگويي
عاشق شان هستي
وقتي كه به آنها
ديگر
عشق نمي ورزي



كشف

گلبرگ هايِ باز شده يِ فَرْج
مثلِ كريستف كلمب
كه كفش هايش را در مي آورد.

آيا چيزي زيباتر از
سينه يِ كشتي هست
كه دنيايِ جديدي را لمس كند؟



آب دهانِ دوست

دختري در يك دامنِ كوتاهِ
سبز ، نه خيلي قشنگ ، از
خيابان پايين مي آيد.

تاجري مي ايستد ، برمي گردد
به پشتِ دختر زل مي زند
كه مثلِ يخچالي ازكارافتاده است

در حالِ حاضر 000/000/200 نفر
در آمريكا زندگي مي كنند.