این اطراف می آمدند
و می پرسیدند:
« هنوز رمان دومت رو
تموم نکردی؟ »

« نه. »

« چی شده؟ چی شده؟
که نمی تونی
تمومش کنی؟ »

« بی خوابی و
بواسیر. »

« ممکنه از
دستش بدی؟ »

« چی رو از دست بدم؟ »

« می دونی. »


حالا هر وقت این طرف ها
می آیند به آنها می گویم:
« آره. تمومش کردم.
سپتامبر می آد بیرون. »

« تمومش کردی؟ »

« آره. »

« خوب، ببین، باید
برم. »

حتی گربه ای
که اینجا در حیاط است
دیگر
به در خانه ام نزدیک نمی شود.

خوب است.