آهاي ملت ، در مقوله عکس گرفتن چند اصل عمومي و شبه بديهي حاکم است . اوليش اينه که ما در زمان خوشحالي خودمون عکس ميگيريم تا اون لحظه رو هميشگي کنيم .خيلي ها با باباشون عکس ميگيرن اما کمتر مسي با جنازه باباش عکس يادگاري ميگيره !! اگه دليل ميخواين آلبوم عکستون رو ورق بزنين . يکي ديگه اينه که با ابنيه و طبيعت خارجي عکس ميگيريم تا يادمون بمونه و به ديگران يادآوري کنيم که کجاها بوديم . به عبارتي يه جورائي ما هميشه عضو مفعول کمپوزيسون عکس هستيم تا عضو فاعل .
يادتون باشه وضعيت مفعولي و فاعلي در عکس بستگي به نسبت دخالت شما در ارتباط با ديگر اجزاي موجود در کادر داره . مقلا وقتي کنار سي و سه پل عکس ميگيرن شما عضو مفعولي کمپوزيسيون هستين چون هيچ نقشي در ايجاد مابقي عناصر عکس ( از خود سي و سه پل بگيرين تا درختها و پرندگان ) نداشتين و تنها افتخارتون اينه که تو کادر واستين اما وقتي با بچه تون عکس ميگيرين ... اصلا چرا توضيح ميدم . بابا آلبوم تونو وا کنين تا بفهمين چي ميگم .
عکس مهدي جامي با وبلاگش از اون عکسهاست که موقعيت مفعولي رو به وضعيت فاعلي براي اون تبديل کرده و از اين نطر براي ما کار قشنگيه . شايد بعضي ها بگن داهاتي بازيه ( يا مشهدي بازي ) که آدم با سيب و لپ تاپ و موي افشان عکس بگيره . بعضي ها ممکنه با استناد به عکس فکر کنن لندن خياباني است در جواديه که مهدي موذن جامي از اونجا براي بي بي سي کار ميکنه . خلاصه هر کسي هر جور دلش بخواد ميتونه فکر کنه اما بد نيست اگر شما هم با وبلاگتون يک عکس يادگاري بگيرين . مجموعه ي اينها بايد بسيار ديدني و قابل مطالعه باشه . اگر تونستين با وبلاگتون عکس بگيرين يکي رو پيدا کنين که باهاشون يه جشنواره بزنه يا جداقل توي يک دومين يه جا جمعشون کنه . يه جور آلبوم آنلاين درست کنه از عکس يادگاري شما با وبلاگتون .
