آهای ملت، ناگفته های حسین درخشان در باب ماجرائی اخیر! نوشته ای است که باید برای یادگاری به موزه وبلاگ نویسی سپرد. هر چند که گفته «این نوشته پاسخی است به اتهاماتی که ...» اما در واقع یک فقره پرونده سازی به سبک سر بازرس های دادگستری است.

درخشان اذعان میکند که اشخاصی بدون نام حقیقی زیر مطالبش نظر داده اند و به او حمله کرده اند اما از یاد نبریم که کامنت نویسی با اسامی جعلی از تخصص های شخصی حسین درخشان است که سالهاست میگوید «اگر جائی کامنتی به نام من دیدید بدانید که از آن من نیست» درست میگوید بنده خدا چون سالهاست که از اسامی مستعار برای کامنت نویسی استفاده میکند. اکثر چنین کامنتهائی با انگیزه شیطنت های مخصوص حسین درخشان نوشته میشوند. ( در باره این شیطنتهای مخصوص مثال بسیار است )

در ناگفته هایش گفته که با مدد گوگل (!) رد پای ناشناس را یافته است . مدتهاست که او بدلیل کثیر السفر بودن مانند برخی(!) یک فقره آی پی ثابت ندارد تا بتوان در جستجوی گوگل به راحتی آنها را ردیف کرد اما تا زمانی که ساکن کانادا بود او هم بجای استفاده از کافی نتهای مجانی در اروپا ، از یک فقره ای پی ثابت استفاده میکرد.

یکی از ظرایف کار حسین درخشان کامنت نویسی برای مطالب خودش با اسامی گوناگون است . هر زمان که لازم باشد مطلبی را جنجالی کند ( به دلایلی که اگر دوست داشت یکی یکی مینویسم ) خودش با همان اسامی قلابی برای خودش کامنت مینویسد. در یکی به خودش فحش میدهد و در یکی از خودش تعریف میکند. اگر کسی حوصله و انگیزه دارد افزایش فحاشی در کامنت های مطالبش را در قبل از سفربه تهران برای مظلوم نمائی شمارش کند.

حسین درخشان انگیزه و پشتکار خوبی دارد اما متاسفانه در راه درستی نیست . گاهی میخواهد نقش مردی را بازی کند «که زیاد میداند» اما متاسفانه ماحصل رفتارش طوری شده که همگی از او با نام خائن یاد مکینند. صد البته که منظور از خیانت همان «نامردی» مرسوم است که در وسعتی «شبه رسانه ای» شکل میگیرد.

صد البته خود حسین درخشان میداند که به عنوان نویسنده «ناگفته های ماجرای اخیر» و به عنوان یک شهروند کانادا میتواند تحت تعقیب حقوقی قرار بگیرد . بالاخره تابعیت یک کشور غربی همزمان با محاسنش محدودیتهائی هم دارد که باید رعایت کرد . کافی است که فرد مورد نظر حسین درخشان اقامه یک دعوای حقوقی کند. خروجش از کانادا هم تا اطلاع ثانوی دچار مشکل خواهد شد .