آهاي ملت ، اين مطلب به بهانه نوزدهم جولاي روز اعتراض به وضعيت همجنسگرايان در ايران است . حالا اگر خيلي ربط نداشت هم زياد جدي نگيرين ولي سعي ميکنيم يه جوري ربطش بديم .

قبل از اينکه يک نفر بخواد اين قابليت رو داشته باشه که شخص ثالثي رو دوست داشته باشه ( همجنس با غير همجنس ) ، اول بايد خودش رو دوست داشته باشه . مهمترين بخش از دوست داشتن خود آدم هم رابطه اي رواني است که بين اندام يک شخص با کاراکتر و شخصيت اون فرد وجود داره. اينکه شما چه حسي نسبت به اندامتون دارين نشون ميده که چقدر خودتون رو دوست دارين.

کساني که مهمترين مشکل زندکيشون سايز دماغشون ، سينه شون ، باسنشون ، شکمشون و .... باشه و بخوان احساس يک نقص يا عيب بکنن در اولين قدم از دوست داشتن خودشون ايراد دارن. بنابراين نميتونن به راحتي شخص ديگه اي رو دوست داشته باشن و حتي در زمان ايجاد رابطه، دائم به مقايسه اندامي بين خودشون و طرف مقابل اقدام ميکنن و همين مقايسه دائم زير ساخت دوست داشتن طرف مقابل رو سست ميکنه.

کساني که مهمترين افتخار زندگيشون دوست داشتن دماغ ، سينه ، شکم و يا .... هست دچار اعتماد به نفس شديدي در مورد خودشون ميشن . گرچه برخي اوقات چنين گونه اعتماد به نفس زيادي تبديل به نخوت و غرور ميشه . اما اصولا کسي که داراي اعتماد به نفس بالا باشه در دوست داشتن يک طرف ديگه بسيار راحت تر و انساني تر عمل ميکنه . حد اقل حس برابر بودن کمکش ميکنه که در رابطه عاطفي دچار توهمات و سوء نظر نشه .

ساده ترين راه شناخت رابطه اندام شما با تفکرتون حسي است که در زمان نطاره کردن خودتون جلوي آئينه ايجاد ميشه. حالا چه يک آئينه جيبي و چه يک آئينه تمام قد. در صد کمي از آدمها هستند که از ديدن بدن لخت خودشون در آئينه لذت ببرن و احساس شرمساري يا عيب و ايراد نکنن . ( چه اخلاقي و چه غير اخلاقي ). اما در مقابل کساني رو تماشا کنين که روزها در باشگاه هاي بدنسازي سر ميکنن. اونها در واقع سعي ميکنن تا با ايجاد تغيير در اندامشون ، حس دوست داشتن اون اندام رو در خودشون زنده کنن .

و اينکه به اشتراک گذاشتن حس دوست داشتن اندام در بين دو نفر بخشي از رابطه همجنسگرائي است که اگر شامل دوست داشتن رواني و حسي نباشه فقط يک عمل جنسي قلمداد ميشه که ما بهش ميگيم لواط و مجازاتش در ايران اعدامه ( دليلش رو من نميدونم )