آهای ملت، من نمیدونم اولین بار چه کسی پیشنهاد عبارت «امام خمینی» را در مقابل نام «روح الله موسوی خمینی» یا به عبارت همدوره ای هاش «حاج آقا روح الله» قرار داد اما هر کس بوده شخص باهوشی بوده.

اینقدر باهوش که در کمتر از چند ماه هوادارانی مذهبی در اقصی نقاط ایران که عمری را با عبارت «امام» زندگی کرده بودند به طرفداریش آمدند و چنان شد که کسی نتوانست در برابرش عرض اندام کند.

برای من روح الله خمینی برابر با جمع اضداد است . یک مجتهد عارف مسلکی که در سادگی زندگی کرد اما چنان یک دنده و کله شق بود که رهبر یک انقلاب شد و به سرعت باعث شیوع مرگ در کشور ایران شد. مرگ با نام شهادت، مرگ با نام اعدام، مرگ در غربت، مرگ در فقر.

اما مرگ روح الله خمینی مترادف هیچکدام از روشهای موجود مردن بعد از انقلاب نبود. مرگ خمینی بر اثر کهولت و بیماری بیشتر شبیه مرگ دوران قبل از انقلاب ایران بود. مثل مرگ دیگر علمای مذهبی ایران.

در سخنرانی معروف بهشت زهرای تهران توسط خمینی گفته شد که رژیم محمد رضا پهلوی قبرستان ها را آباد کرد و مملکت را ویران. اما تاریخ نشان داد که حکومت جانشین پهلوی چنان قبرستان ها را آباد کرد که دیگر قبرستان نامیده نشد. و تجلیل از مرگ تا جائی پیش رفت که برای شخص خمینی دفتر و دستک و بارگاهی طلائی علم کردند. مرقدی ساخته اند و مسجد و مدرسه ای در کنارش.

امیدوارم زندگی بعد از مرگ واقعیت داشته باشد. امیدوارم خدائی که قرار است وجود داشته باشد هنوز حوصله حسابرسی داشته باشد.