همهء ترس از آن چیزی ست که آنها هستند:
مرده اند.

- دست کم
و البته خوشبختانه
آنها در خیابان نیستند -
این سعادت را دارند که در خانه باشند

دیوانه هایی انگار از خمیرمایهء خمیر
که می نشینند مقابل تلویزیون شان
زندگی شان:
پر از پوزخندهای چندپهلو و حرف های کنایه آمیز
همسایهء دلخواه انها
اتوموبیل های پارک شده
چمن های یکسر اراسته
خانه های ویلایی کوچک
درهای کوتاهی که مدام باز و بسته می شوند
مانند دیدارهای سطحی آنها از هم
در روزهای تعطیل

درها بسته می شوند

بر روی مرگی که به آرامی می میرد
بر روی مرده ای که هنوز زنده است

در همسایگی شما آدم های آرام و متوسط
از خیابان هایی که در آنها باد می وزد
از اندوه
از هول
از ترس
از بی تفاوتی


یک سگ پشت پرچین ایستاده است

یک مرد
ساکت پشت پنجره

فارسی: آزاده طاهایی