روی پل آلما چه می کنید خانم؟
در این روزهای طوفانی
حتی پل ها پاهاشان را جمع کرده اند
رودها فراری اند
هیچ دری باز نمی ماند
و آدم ها
کوچکترین روزنه های روحشان را
با معجونی از سکوت و لبخند
درز می گیرند

باد
باد وقیح
بر چهار ستون پل خیمه زده که ترا خانم از آن خود کند
زیرا کم مانده
شال گردن
کیف دستی
چتر
و دار و ندارتان رابا خود ببرد
خاطرات تان را هم حتی با خود ببرد - باد
همخوابگی با باد را چقدربه پاش حساب می کنید خانم؟

روی پل آلما ترس با شماست
ایستاده شانه به شانه کنارتان
در گلوتان نفس می کشد
نگاهتان را می درد
و با سرانگشتهاش شقیقه ها تان را می فشارد
روی پل آلما – خانم - می توانید از انتظار بمیرید
از انتظار آن که ترس بیاید
یا ترس از آن که انتظار هبچگاه تمام نشود