۱.

زبانت را دهن بگیر
حرف نزن
حرف که می زنی
دیوارها به صدا در می آیند
چراغ ها خاموش و روشن می شوند
و پایه ی میز ناگهان لق می زند
روی صندلی می نشینم
و با آن
در چاله های گود تردید
واژگون می شوم

۲.

کار سختی نبود
به هنگام قرائت حکم
کافی بود
مرد شماره یک
جای دو کلمه را عوض کند
این گونه شاید
مرد شماره ی دو
آنقدر آسان نمی مرد

۳.

واژه ها خیانتکارند
دروغگو هم هستند
گهگاه جادو هم می کنند
در ذهن ته نشین می شوند
و ویرانی تدریجی ذهن را
با شوق
نظاره می کنند

۴.

مرد با احتیاط به اطراف نگاهی می اندازد
قلم را بر می دارد
و نامش را طوری که هیچکس نبیند
روی کاغذی سفید می نویسد
بارها نامش را می نویسد
مرد ناگهان از صندلی فرومی افتد و می میرد
هر مجال از دست رفته اکنون
بر احتیاط بی معنی او می خندد


۵.

نبرد دیرینه ی ما با واژگان
بر سر ماندن و رفتن

به هر تقدیر شکست ما قطعی ست

شعر و عکس: آزاده طاهایی